بابا لنگ دراز

آن روز صبح بابای متیو هر کاری کرد ماشین سبزش روشن نشد که نشد.

متیو هُری دلش ریخت که نکند بابا عصری نیاید مدرسه دنبالش.

بابا هم که دلش نمیخواست گل‌پسرش غصه بخورد گفت راه‌های دیگری هم بلد است که خودش را به مدرسه برساند.

بابا می‌توانست برود سراغ تراکتور قرمز همسایه.

تازه، قلق خرس‌سواری را هم بلد بود.

فقط همین؟

نه این تازه اول قصه است!

بابای متیو همیشه برای هر مشکلی راه‌حلی دارد.

این کتاب با روایتی گرم و خیال‌انگیز، به یکی از رایج‌ترین دغدغه‌های کودکان خردسال یعنی اضطراب جدایی از والدین می‌پردازد. پرسش‌های پی‌درپی «اگر… چی؟» که متیو مطرح می‌کند، بازتاب طبیعی ذهن کودکی است که می‌خواهد از بازگشت حتمیِ پدرش مطمئن شود. پاسخ‌های خلاقانه و هر بار اغراق‌آمیزتر پدر، به شکلی بازیگوشانه اما عمیق، پیام تعهد، ثبات و قابل‌اعتمادبودن والد را منتقل می‌کند و در نهایت با ساده‌ترین پاسخ یعنی آمدن با پاهای خودش احساس امنیت را کامل می‌سازد. تصویرگری‌های فانتزی و سبک‌بال، تخیل کودک را همراهی می‌کنند و کتاب را به انتخابی عالی برای بلندخوانی و گفت‌وگو درباره‌ی خداحافظی، اعتماد و آرام‌شدن هنگام جدایی در مهدکودک و پیش‌دبستانی تبدیل می‌کند.

«بابا لنگ‌دراز» نادین برون کازم (Nadine Brun-Cosme) به کودکان این آرامشِ خاطر را می‌دهد که همیشه می‌توانند به پدر و مادر خود اعتماد کنند. این کتاب با طنزی لطیف و خلاقانه به بیان ایده‌های جورواجور و عجیب‌‌‌غریب پدرِ متیو می‌پردازد تا تعهد تزلزل‌ناپذیر او را نسبت به متیو نشان دهد. تصویرهای عجیبِ آئوری گایلری (Aurelie Guilerey) با ایده‌های فانتزی پدر متیو کاملا هماهنگ است. این کتاب به کودکانی پیشنهاد می‌شود که مشکل جدایی دارند و در مهد‌کودک و دبستان به‌سختی از پدر و مادرشان جدا می‌شوند و خداحافظی می‌کنند.

کارشناسان می‌گویند:

اسکول لایبری ژورنال (School Library Journal): وقتی ماشین پدر متیو خراب می‌شود او دل‌نگران می‌شود که نکند پدرش بعدازظهر دنبال او نیاید، پدرش برای آرام‌کردن او از ایده‌های فانتزی استفاده کند تا به او بفهماند چیزی برای نگرانی وجود ندارد و او هر کاری می‌کند تا خود را به او برساند. یک داستان فرانسوی فوق‌العاده راجب پدری که می‌خواهد نگرانی‌های کودکش را از بین ببرد و او را آرام کند. این کتاب باید در همه‌ی کتاب‌خانه‌ها باشد.

خوانندگان می‌گویند:

1) خوشبختانه من این کتاب را با برادرزاده‌ام خواندم، ما هر دو از کتاب خیلی خوشمان آمد، مخصوصا تصاویر فانتزی کتاب. من رنگ‌های روشنِ و شاد کتاب را خیلی پسندیدم و فکر می‌کنم قطعا بچه‌ها هم خوششان می‌آید. برادر‌زاده‌ام از همه‌ی ایده‌های خلاقانه پدر متیو خوشش آمد، اما بیش از همه، اژدها را دوست داشت و تصمیم گرفت او را در دفترش نقاشی بکشد ( او از هر کتابی که می‌خواند، یک نقاشی که بیشتر نظرش را جلب کرده می‌کشد).

2) این داستان به‌معنای واقعی دلگرم‌کننده است. کودکان با خواندن این داستان خاطرجمع می‌شوند که والدین هر طور که شده از آنها مراقبت و محافظت می‌کنند. اولش فکر کردم این کتاب برداشتی از کتاب بابالنگ‌دراز معروف است. اما موضوع این کتاب کاملا متفاوت است، هرچند که به همان اندازه دوست‌داشتنی، سرگرم‌کننده و مفرح است.

3) پسرم واقعا این کتاب را دوست دارد. آرامش‌بخش و سرگرم‌کننده است.