یولانته در جست و جوی کریسولا

روزی می‌رسد که عزیزانمان برای همیشه از بین ما سفر می‌کنند. آیا کودکانمان را برای چنین روزی آماده کرده‌ایم؟

مرگ بزرگ‌ترین راز زندگی بشر است؛ موضوعی است که کمتر کسی به آن فکر نکرده است. چه مرگ خودش و چه مرگ دیگران. کودکان هم از این امر مستثنی نیستند؛ آن‌ها هم با مرگ روبرو می‌شوند مخصوصاً مرگ نزدیکان.

یکی از سخت‌ترین و اضطراب آورترین موضوعاتی که والدین برای کودکان باید توضیح دهند، مرگ است. مخصوصا زمانی‌که خودشان با غم و اندوه ناشی از مرگ یکی از عزیزان مواجه هستند.

اما بچه‌ها هم می‌خواهند آن را بفهمند و راه‌هایی طبیعی برای سوگواری پیدا کنند.

اینجاست که یک سؤال مهم پیش می‌آید؛ اگر کودکی در این موقعیت قرار گرفت چه کنیم؟ آیا باید رک و صریح همه‌ چیز را بگوییم یا سکوت کنیم؟

گاهی بزرگ‌ترها به جملاتی متوسل می‌شوند که ذهن کودک را کمتر درگیر کند؛ «او به سفر طولانی رفته، او نزد خدا رفته است.» و … . کتاب‌های زیادی در مورد مرگ برای کودکان نوشته‌ شده است. هر کتاب به شیوه‌ی خاص خودش به این موضوع را بیان می‌کند.

قصه‌ی “یولانته در جست‌و‌جوی کریسولا” درباره‌ی سوگ و پذیرش مرگ عزیزان در میان کودکان است؛ چه عزیزان و نزدیکان‌شان که دوست‌شان دارند و چه جانور خانگی‌شان.

یولانته غاز خوشبختی بود. او هرروز به ملاقات دوست قدیمی‌اش کریسولا می‌رفت. صدو بیست و هفت سال بود که کریسولا در باغچه‌ی سبزی‌ها و در میان ردیف‌های کاهو زندگی می‌کرد.

یولانته و کریسولا همدیگر را دوست داشتند و روزهای خوشی را باهم می‌ گذراندند.

بعضی شب‌ها یولانته پیش کریسولا می‌خوابید. تا این‌که یک روز پاییز ناگهان باد شدیدی وزید و ردیف کاهوها ناپدید شد! یولانته گیج و حیران سراغ دوستش را از غازهای دیگر گرفت و…

داستان “یولانته در جست‌و‌جوی کریسولا” متنی کوتاه و روان دارد و فضای لطیفی را که نویسنده و تصویرگر ایجاد کرده‌اند، از عهده کمتر کسی برای توضیح مرگ به کودکان برمی‌ آید. تصاویر کتاب به جذابیت و لطافت داستان افزوده‌ است و در بخش‌هایی متن را کامل می‌کند.

 

پشت جلد

یولانته و کریسولا دوستانی بسیار صمیمی هستند. در یک روز پاییزی کریسولا ناپدید می‌شود، روزی که زمان رفتن او از این دنیا فرا رسیده است، اما یولانته نمی‌داند معنای رفتن از این دنیا چیست؟