فرمانروایان زمین بازی

بچه‌ها خیلی زودتر از بزرگ‌ترها یاد می‌گیرند چطور تعامل کنند. آن‌ها یاد می‌گیرند با پرهیز از خودخواهی‌هایشان دوستی‌های زیبایی بسازند.

خیلی‌ها هستند که می‌خواهند فرمانروای زمین باشند. این تمایل حتی در کودکان و بازی‌هایشان قابل مشاهده است. بچه‌هایی که می‌خواهند فرمانروایان زمین بازی باشند. زمین‌هایی با اسباب‌بازی‌های متنوع که برای بچه‌ها آماده شده است.

داستان از جایی شروع می‌شود که جونا تصمیم‌ می‌گیرد فرمانروای قسمتی از زمین بازی شود. او در قلمروی فرمانروایی‌اش سرسره‌ای دارد و فقط وقتی اجازه می‌دهد سایر بچه‌ها با آن بازی کنند که هرچه می‌گوید گوش دهند.

اما لنوکس هم می‌خواهد فرمانروا باشد. فرمانروایی که در بخش دیگر زمینِ بازی با اسباب‌بازی دیگری در قلمرواش است.

پایان کتاب فرمانروایان زمین بازی، درسی دارد برای جونا و لنوکس و البته همه کسانی‌که می‌خواهند حرفشان را به هر قیمتی در هر جمعی به کرسی بنشانند و در واقع قصد فرمانروایی دارند تلاش می‌کند.

داستان راهی مناسب برای جا انداختن بعضی از مفاهیم بزرگ است؛

در واقع داستان «فرمانروایان زمین بازی» جنگ قدرت بین بچه‌هاست؛ چیزی که تمام پدرها و مادرها در لحظات گوناگون آن را به چشم دیده‌اند.

احترام به حقوق دیگران، مصادره نکردن آنچه از آن‌همه است و بعضی مفاهیم دیگر؛

نکته مهم دیگر داستان این است که اگر بخواهی همه‌چیز را از آن خود کنی، سرانجام همه‌چیز را از دست می‌دهی، حتی دوستانت را!

ژوزف کیوفلر، نویسنده‌ و تصویرگری خوش‌ذوق است. او در داستانش تمایل کودکان به مالکیت اشیا را به رسمیت می‌شناسد، اما در کنار آن، در بطن ماجرا، عواقب چنین خواسته‌ای را هم برای کودک تشریح می‌کند و در نهایت اجازه می‌دهد او خود بهترین راه‌حل را برای رفع مشکلات بیابد.

 

پشت جلد

یک روز صبح، جونا تصمیم گرفت که فرمانروای زمین بازی بشود. همه قول دادند که از فرمان شاه جونا اطاعت کنند…

همه به جز لِنوکس، چون اتفاقا او هم می‌خواست فرمانروای زمین بازی بشود.