الان وقتشه!

بگذارید بچه‌ها، کودکی کنند. بگذارید در سن خودشان زندگی کنند. همیشه برای بزرگ شدن وقت هست.

آقا علی‌سینان که همه از کودکی او را سینان صدا می‌زدند به نقاشی علاقه زیادی داشت. او هر وقت فرصت پیدا می‌کرد نقاشی می‌کشید. اما مگر دیگران می‌گذاشتند؟! به او می‌گفتند: الان وقتشه!؟

علی‌سینان بزرگ و بزرگ‌تر شد و این جمله ادامه داشت تا این‌که در روزنامه‌ای آگهی یک مسابقه را دید. دیگر معطل نکرد رفت و وسایل خرید تا نقاشی بکشد اما انگار قرار نبود بازهم وقت داشته باشد.

قصه کتاب داستان “الان وقتشه!” قصه تمام کسانی است که از دوران کودکی به چیزی خاص علاقه داشته‌اند اما هر وقت خواسته‌اند به سمت این علاقه و میل درونی خود بروند دیگران مانع شده‌اند.

البته دیگران هم روی یک الگوی قدیمی که خود از انجام دادن و پرداختن به علایق‌شان نهی می‌شدند، به نهی نسل بعد از خود می‌پردازند. آن‌ها تصور می‌کنند که یک انسان از همان دوران کودکی باید یک سری کارهای مشخص را که جامعه برایش تعیین کرده انجام بدهد. مانند: مدرسه رفتن، درس خواندن، شغل پیدا کردن و پول درآوردن و … .

اما زندگی انسان که فقط برای این کار نیست. انسان در درونش چیزهای دیگری هم می‌خواهد. چیزهایی که می‌تواند برای روحش غذا فراهم کند.

سخت است اما کسانی که می‌خواهند موفق شوند، علاوه بر انجام تعهدات اجتماعی به روح خود هم باید برسند. چه انسان‌های زیادی که موفق به این کار نشده‌اند و حسرتش تا آخرین روز زندگی با آن‌ها بوده است.

آیا علی‌سینان موفق می‌شود به خواسته خودش برسد؟

موضوع مدالی که اول کتاب هست چیست؟

شاید اگر در کودکی خیلی کارها را انجام ندهیم، هیچ‌وقت در زندگی فرصت انجام‌شان را پیدا نکنیم. به نظر می‌رسد که برای همه چیز الان وقتشه! کاش می‌توانستیم به کودکان‌مان این موضوع را بیاموزیم.

 

پشت جلد

کدام یک از ما پیش خود نگفته است:

«بزرگ که شدم دیگر کسی نمی‌تواند جلوی من را بگیرد … »

الان وقتش است، حالا انجام بده.